Welcome LDH to ราชอาณาจักรไทย 2017 #ViralFestAsia2017

BACK TO 3rd JUNE 2017, #ViralFestAsia2017

โปสเตอร์นี้ท่านได้แต่ใดมา มาๆจะเหลาให้ฟัง .... ผ่านไปเกือบครบ 1 อาทิตย์ เวลาช่วงผ่านไปไว เพิ่งมีแรงเรียบเรียงเวิ่นวือ ทริปติ่งต้อนรับคณะทัวร์จากแดนเกาะ 😂 มาเปิดไลฟ์ที่ต่างประเทศและที่ไทยเป็นครั้งแรก พี่สอง EXILE THE SECOND และน้องฟลาวเวอร์ FLOWER แห่งบ้าน LDH เป็นชีวิตการติ่งที่ต้องสู้อีกครั้ง บินจากอุดรธานีศรีอีสานสู่เมืองกรุงตั้งแต่ 6 โมงเช้า เป็นวันที่มีอะไรต้องทำหลายอย่าง ทั้งนัดเจอน้อง ทั้งมีโปรเจค ยังต้องไปมีตอีก สติก็ไม่ค่อยจะมีเพราะได้สิทธิ Meet & Greet กับพี่สอง มาอย่างละม่อม 😂 ไม่รู้ว่าเอาดวงอะไรมาจากไหน ไม่หวังว่าจะได้ เพราะร่วมสนุกไปเพื่อให้ดูยอดติ่งเยอะๆ ปรากฎมีชื่อจ้าาา 1 ใน 10 คือเห้ย !! มาจากไหน 555+ ด้วยความที่ไม่คิดว่าจะได้เลยพูดเล่นๆเอาไว้ว่าถ้าได้จะใส่ชุดไทยไปหาพี่เค้า สุดท้ายก็ได้ใส่จริงๆ กุมารทองกันเลยทีดะ *กุมขมับ* นี่ก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรเท่าไหร่หรอก แค่เตรียมขนพร๊อบทุกอย่างที่มีจัดเต็มแถมชุดไทยไปอีก บอกตรงนี้ไม่ได้เมนพี่สองมาก่อน แต่ตามบ้าง หวีดบ้าง เพราะก็เป็นครอบครัวบ้าน LDH เหมือนกัน ดูคอน Tribe ก็เจอพี่ๆ คอน EXILE ก็เจอพี่ๆ และเจอบ่อยๆเวลาบ้าน Tribe อยู่ด้วยกัน และติ่งอากิระซังตอนดู GTO แล้วสำคัญคือ บ้านนี้มาไทยในฐานะการเปิดไลฟ์ครั้งแรก ซึ่งเรานึกไม่ถึงเลยว่าเค้าจะเลือกมาไทย 😍😍😍

เริ่มภารกิจติ่งสิ่งแรกด้วย Meet & Greet นัดกับน้องเล้ง น้องมิ้น น้องป่านไว้ก่อน เจอกันที่โน่น และเวลานัดสตาฟคือ 12.00 น. ที๋โรงแรมดุสิตธานี โดยมีเงื่อนไขจากสตาฟว่า ถ้าทีมงานเห็นใครนอกจากกลุ่มที่มามีตที่โรงแรมจะยกเลิกงานมีตทันที นี่ใครถามว่าอยู่ไหนตอนนั้นคือได้เลี่ยงๆบอกไปกันหมด แม้แต่น้องที่ไปโรงแรมโดยบังเอิญก็ต้องทำเป็นไม่รู้จักกัน 555+ ก่อนที่จะไปเรามีตทีมงานเรียกมานัดหมายชี้แจงกระบวนการการมีต ซึ่งทีมงานบอกเราว่า จะได้เจอ ศลป หลังเค้าสัมภาษณ์สื่อเสร็จ ตรงนั้น (ก็ชี้ไป) ซึ่่งมันก็เป็นห้องๆนี่แหละค่ะ ก็เข้าใจกันแบบนั้น แล้วทีมงานก็มาแจกโปสเตอร์ (ดังกล่าว) ไว้ให้พวกเราค่ะ และแจ้งว่าพอเรา เจอศิลปินคือให้เราเข้าไปขอลายเซ็น จะใช้ โปสเตอร์ที่แจกให้ หรือของที่เอามาเองก็ได้ หรือให้ของฝาก และถ่ายรูปรวมเท่านั้น ห้ามเซลฟี่ ซึ่งหมดอยุ่ในเวลาจำกัดประมาณ 10 นาทีได้ หลังจากชี้แจงเสร็จเราก็นั่งรอ ระหว่างนั้นคืออยากเขียนจดหมายหรือเขียนอะไรมากมาย แต่ด้วยสติแตกจ่ะ นึกไม่ออก เลยนั่งตั้งสติ ดูน้องๆเตรียมของไป ก็คิดวนไป ทำยังไงดีวะ พูดไรกับเค้าดีวะ เจอเค้าแล้วจะขาวโพลนไม๊ ฯลฯ 😖 😫 😩 จนทีมงานมาเรียกไปประมาณบ่ายโมงกว่าๆ และทีมงานก็พาเราไปค่ะ เดินไป จนใกล้จะถึงห้องที่น่าจะเป็นห้องที่พี่สองสัมภาษณ์กับสื่อ เราเดินเกือบชนกับชูกะจังและเรนะจัง ซึ่งตอนนั้นเบลอไงมัวตื่นเต้นกับจะเจอพี่สอง 😂 แล้วน้องก็เดินผ่านไป ตกใจพะน้องซักพักกลับมาที่พี่สองต่อ ทีมงานให้เราก็หยุดรอตรงทางเดินที่เชื่อมไปห้อง แล้วมาทวนรายละเอียดตอนจะเจอ ศลป อีกครั้ง คุยเสร็จ ก็พากันคุยว่าเราจะต่อคิวกันนะ ให้ทีละคนละค่อยวนกันไป …. ระหว่างรอน้อง JJ กะเดินผ่านพวกเราไป น้อง AKB กะผ่านเราไปอีก นี่ยืนกันอยู่ 10 ชีวิตน้องกะโบกมือยิ้มให้ น่ารักสุดดดด และซักพักทีมงานก็บอกพี่สองออกมาแล้ว …. นีพึมพำกันใหญ่ เอาไงดีวะ เฮ้ยยยย มาแล้ววว ทีมงานก็กดดันย้ำที่เตรียมกันไว้แต่แรก พอพี่สองเดินออกมา ใครออกมาคนแรกจำไม่ได้ … 10 ชีวิตที่ยืนอยู่ทางเดินตรงนั้น สตั้นท์ทุกคนจ่าา ไม่มีใครพูด ไม่มีใครเดินเข้าไปหา มีแต่โบกมือและยิ้มให้ พี่สองก็เช่นกัน โบกมือ ยิ้ม ทักทาย แล้วพวกเค้า 6 คนก็เดินผ่านนนน พวกเราไปในหลืบทางเดินนั้น หายไป ….. หายไป …. 😨 10 คนยืนนิ่ง หันหน้าไปมาเอาไงกันดีอ่ะ ทำไมเค้าเดินไปแล้ว เดินตามไปถึงกลางโถงโรงแรมก็ไม่มีใครว่ายังไง เราต้องตามเค้าไปไม๊ เราต้องทำไงต่อ สตั้นเด๋อกันกลางโรงแรมไปพักใหญ่ สตาฟก็งง เอ้าาา ทำไมยังนิ่งกัน ประมาณว่า ทำไมไม่เข้าไปขอ ทำไมไม่เข้าไปคุย ….. นี่คิดแบบ เอ้าาา นี่ต้องจู่โจมเค้าก่อนเหรอ ตรงทางเดิน ตรงหลืบแบบนี้ !!! 😲 *สภาพทุกคนยังคงยืนเอ๋ออยู่กลางโรงแรม* สตาร์ฟกะเลยเดินไปหา ผช. คนนึง น่าจะเป็นเมเนพี่สอง คุยๆกันซักพัก ผช. คนนั้นหายไปแล้วกลับมาพร้อมพี่สอง เห็นมาตั้งแต่ 50 เมตร เดินมาคู่กันเลยจ่า เคนจิซัง กับอากิระซัง ละแบบโบกมือ ยิ้ม ทักทาย โบกเสร็จลดมือ แล้วยื่นมือท่าเช็คแฮนด์มาแต่ไกลเลยจ่าาา เฮลโล่ๆ สลับสวัสดี มาตลอดทางที่เดินพุ่งเข้ามาหาทั้ง 10 ชีวิตที่สตั้นท์อยู่ อากิระซังเดินพุ่งจู่โจมมาหาเราคนแรก อินี่คือตกใจ เดินๆถอยๆแต่ก็จับมือพี่เค้า 5555 คือมันดีกับใจมากกก อากิระซังยิ้มให้ตลอดเว แล้วก็จับมือเขย่าๆ อินี่เตรียมคำพูดมาเยอะแยะ สุดท้ายพูดแค่ “อากิระซัง สวัสดีค่ะ Thank you ขอบคุณค่ะ” 😂😂😂 และจบด้วยการเปิดรูปให้อากิระซังเซ็น ซึ่งนี่มือสั่นใจเต้นแรงไปหมด ทำไมตอนนั้นชั้นไม่มองหน้าพี่เค้าวะ จ้องตอนพี่เค้าเซ็นเพื่ออ 😂 ถัดมาเป็นเคนจิซังเดินมาทางเรา นี่ก็ยื่นมือจู่โจมมาตั้งแต่น้องคนก่อนเรา ทักทาย เราก็ประโยคเดิมค่ะ 555 “Thank you สวัสดี ขอบคุณ” 😂  แล้วถึงการขอลายเซ็นเปิดรูปให้แล้วพี่เคนจิโน้มตัวลงมาถามชื่อเราาาา ‘Your Name?’ แล้วอยู่ใกล้ๆ แบบโอ้ยยยยย เรากะ ‘BUM’ พี่ทำหน้างง 55 เราก็เลยสะกดให้ พี่เค้าก็ทวนตัวอักษรที่เราบอกไปด้วยเขียนไปด้วยละ งื่อออออ แล้วก็เซนอะไรยุกยิกๆ จบด้วย LOVE DEAM AND HAPPINESS หลังจากเลยหน้าขึ้นมาจากการเซนเห็นที่คาดผมจ่าาา (เราทำว่า 💗 LDH) 

พี่เคนชี้ละพูด ‘โอ้ แอลดีเอช’ เยสส เลิฟ LDH 😂😂😂 พี่เคนจิก็ยิ้มใหญ่เลย :D แล้วก็รู้สึกเหมือนจะโดนต้อนให้ออกจากบริเวณกลางโรงแรมกัน ขณะชุลมุนพี่เคจิเดินผ่านมา อินี่เรียกจ่าา พี่เค้าหันมางงๆแบบ ด้วยความชุลมุนแออัด เราก็ยื่นรูปให้ พี่ก็เซน นิ่งและคีปลุคมากกฮับผมมตอนนั้น ไม่พูดไม่คุย อาจจะเป็นเพราะชุลมุนกำลังโดนไล่ที่ด้วย 😂 เซนเสร็จสตาฟต้อนด่วนเลยจ่ะ กลับไปบริเวณทางเดินเดิม ย้ำว่าทางเดิน 😶 เดินกันไปงงๆ บอกให้เราไปรวมประมาณจะถ่ายรูป … ห๊ะๆๆ ถ่ายรูป 😮 ถ่ายรูปๆ จัดพื้นที่กันด่วยจ่ะ สุดท้ายมันก็ออกมาสวยงามสดใส *กล้องสตาฟถ่ายอีกที ถามทีมงานบอกอนุญาตให้โพสลง SNS ได้ เชื่อดีปะวะ ถถถ*

 หลังจากถ่ายรูปเสร็จลุกขึ้นมาปั๊ปหันไปเนสซัง !!! นี่เรียนอย่างดัง เนสซังสวัสดีค่ะ (ไหว้ด้วย) นางตกใจเว้ยย นางเลยยื่นมือมาให้เชคเราก็จับมือสเตปเดิม Thank you สวัสดีค่ะ ขอบคุณค่ะ เขย่ามือกันอยู่อย่างงั้น เนสซังไม่ปล่อย อินี่ก็ไม่ปล่อย นางก็ยิ้มเขิน แล้วก็เขย่าๆอยู่งั้นเกือบนาที 😂 😂  เราเลยเปิดรูปให้เนสซังเซน นางก็พูดประมาณ ‘รูปอะไรวะเนียะ เขินจัง’ ไอ้นี่ก็ขำในใจ เนสเขินอะไรวะ นี่ต้องเป็นคนที่เขินปะ 😂  สเตปเนสซังคือเซนน้อยๆแต่ยิ้มนานๆจ้า เพราะนางยังคงเขินอยู่ 😆 เราเลยไหว้ขอบคุณไปอีกรอบ นางก็ไหว้ตอย และยังคงยิ้มเขินต่อไป 😆😆😆 จนการ์ดมาไล่ออกบอกว่าหมดเวลาแล้วคับ 😰 …. เห้ยยย ยังไม่ครบบบ ยังคุยไม่ครบเลยยย

สุดท้ายก็โดยทั้งสตาฟและการ์ดไล่ต้อนออกไปจากทางเดินเดิมออกมาที่กลางโรงแรมอีกครั้ง พี่สองเองตอนกำลังจะเดินกลับไปขึ้ลิฟท์กะโบกตลอดเลย นี่ก็ ขอบคุณค่ะ (ไหว้) See You อยู่แบบนี้จนทุกคนเดินพ้นไป 555 สุดท้าย 10 ชีวิตเคว้งคว้างไร้สติอยู่กลางโรงแรมยังคงเดินเปะปะกลับไปเอาของที่ทิ้งไว้และก็จะทำอะไรกันต่อดี เดินวนไปวนมาคุย เดินกลับไปแถวๆลิพท์อีกปรากฎว่าเจอน้องฟลาวเวอร์จ้าาา น้องเปลี่ยนชุดธรรมดาลงมาข้างล่างแล้วเหมือนรออะไรกัน ตอนนั้นจะมี มิโอะ ฮารุมิ มานามิ กับเมเนเจอร์ พวกเราส่วนใหญ่ที่อยู่เลยเดินเข้าไปหาน้อง แต่ก็ถูกห้ามโดยเมเนเจอร์ แล้วเมเจก็หันไปคุยกับน้องๆซักพัก แล้วเค้าก็ชี้ไปที่โทรศัพท์กับทำท่าถ่ายรูป คือประมาณว่าเค้าจะเป็นคนถ่ายให้เอง คือแบบเห้ยยยยยย 5555+ เมเนโคตรน่ารักกก ถ่ายรูปรวมให้เราซักพัก ชูกะจังก็เดินลงออกมาจากลิฟท์ละนี่ตกใจกันนนน ก็เลยมีน้องขอถ่าย แต่ยังงงๆกันว่าจะถ่ายแบบไหนดี เมเนก็ถือกล้องอยู่ ทุกคนเลยรวมกลุ่มกันอัตโนมัติแล้วชูกะเว้ยย เดินมาข้างหลังเราแล้วก็ปักแลนด์มาร์กอยู่ข้างเราไปเลย คือนี่ก็ไม่กล้าหันกลับไปเลยย แล้วหัวไปพึมพำกับน้องว่าชูกะอยู่ข้างหลังงง คือเราตกใจแล้วก็เกรงใจเค้างะะะ 😂 😂  เป็นว่ารูปรวมโดยมีกุมารทองสิงชูกะจังอยู่ข้างๆโดยบังเอิญ แล้วจริงๆซักพักนนจังก็ออกมาจากลิฟท์นะคะ แต่ด้วยความวุ่นวายเริ่มมีคนขอลายเซนขอถ่ายรูปเราเลยออกมาเก็บบรรยากาศด้านนอก น้องๆน่ารักกันมากๆๆๆ ถ่ายรูปเซลฟี่กับแฟนๆ แล้วคือชูกะแยกออกไป หันมาเค้ากับลังฟี่กันใหม่ชูกะรีบเข้ากล้องแล้วโพสท่าให้เลย น่ารักสุดๆๆๆๆๆ ถ่ายรูปกันพักใหญ่ ปรากฎเทตซังออกมาจากลิฟท์อีกคน มาคนเดียวไม่มีใครติดตาม นี่เลยเรียกเลยจ้าา ตอนแรกก็ชั่งใจอยู่ แต่ก็ลองเรียกดู เทตซังหันมาแล้วเราเลยชี้ๆที่รูป เทตซังพุ่งเข้ามาเลยค่าา เซนๆให้ ด้วยความตั้งใจ น้องที่อยู่ใกล้ๆกันก็มาขอด้วยชวนเทตซังคุย คุยตอบด้วย 555+ แล้วก็พึมพำๆเหมือนชวนน้องคุยต่อ น่ารักโพ๊ดดดด สุดท้ายการ์ดก็มาไล่จ่ะ 555+ บอกว่าออกไปได้แล้วนะคับ เราเลยต้องจำยอมออกมากัน ลายเซน ยังไม่ได้ลายเซนคนเดียวคือพี่โช คือแอบเสียใจมากกกก T^T 

 

เสร็จสิ้นออกจากโรงแรมก็เกือบๆบ่ายสองกว่าๆ ตั้งสติที่มีน้อยนิด มุ่งหน้าไปงานแล้วก็ออกไปงานไวรอลกัน เพราะน้องๆพี่ๆหลายคนที่รอทำโปรเจคกันอยู่ที่นั่น พี่นุ่น น้องหญิงช่วยหาสถานที่ให้ พอไปถึงแอบตกใจ คนมารวมกันเยอะมาก น้องบอกยังไม่มีใครกล้าเริ่มเขียนผ้า เราเลยบอกให้ทุกคนเขียนกันเลย อาจจะโหวกเหวกหน่อยนะคะวันนั้นคือขอโทษมากจริงๆ เพราะสติยังไม่กลับมาเลยค่ะ 555+ น้องพิมพ์เองก็เตรียมรูปการ์ตูนมาให้ คือน่ารักมากก แล้วน้องก็ช่วยวาดภาพตรงกลางให้ มันดีจริงๆค่ะ แล้วหลายคนเดินมุ่งมาทางป้ายผ้า หลายๆคนเริ่มเข้าไปนั่งเขียน รู้สึกอบอุ่นใจ รู้สึกมีความสุข แล้วก็นั่งเมาท์มอย เดินวนไปมา คนนั้นทัก คนนี้ทัก ทักคนนั้นทักคนนี้ไป และวันนั้นได้เจอน้องๆพี่ๆที่ยังไม่เคยได้เจอ แล้วบางคนก็เพิ่งรู้จักกันวันนั้น รู้สึกขอบคุณทุกคนมากจริงๆที่เข้ามาคุยด้วย แล้วก็ดีใจมากๆที่ได้เจอทุกคนนะคะ ดีใจมากจริงๆ แต่เพราะวันนั้นมันยุ่งมากเดินไปมาขึ้นลง ข้าวก็ยังไม่ได้กิน นอนก็น้อย เลยอาจจะเบลอๆไม่ได้ไปทักใครก่อนหรือพูดคุยกับหลายคนน้อยมากๆ ต้องขออภัยมาณที่นี้จริงๆค่ะ อย่าโกรธกันนะคะ กุมารทองยังไม่มีสติ โปรเจคก็จะทำ ตื่นเต้นก็ตื่นเต้น 555+

พอเรานั่งเขียนผ้ากัน กำลังตกแต่งกัน อุปสรรคหนึ่งก็มาเลยค่ะ คือ จนท.สถานที่เข้ามาถามว่าทำไรกันแล้วดูเหมือนจะไล่ … สรุปเค้านึกว่าเราจะมาเขียนป้ายผ้าประท้วงกันค่ะทุกโค้นนนนนน 😂 😂  *ซึ่งตอนนั้นรูปที่น้องพิมพ์ทำมาก็วางอยู่บนผ้าแล้ว* ผู้ชายและน้องๆนู่เป็นการ์ตูนก็ยังดูหน้าดุกันอยู่เหรอคะ ถถถถ แล้วก็ตกลงกันได้ เฮ้วววว คุยกันตั้งนาน  ถถถ หลังจากเราตกแต่งป้ายผ้ากันเสร็จภารกิจต่อไป คือถ่ายภาพร่วมกันค่ะ ! ป้ายผ้าพอกางออกมาแล้วถ่ายรวมกันเยอะๆแล้วมันดี มันดีงามมากกกกกกกกกก มีกล้องมาถ่ายเยอะนะ มีพี่ยูถ่ายให้จากกล้องมือถือพี่ยูกับพี่นุ่น แต่ว่ากล้องใหญ่ๆที่มารุมตอนนั้น …. รูปไปไหนหมด 555+ 

ตอนที่ถ่ายรูปและรอจะเข้างานกันซักพัก ก็มีกล้องนึงมาถ่าย และกล้องอะไรบ้างก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆมีกล้องทีมจากญี่ปุ่นแน่นอน และกล้องที่พีคคือ กล้องที่มีมอนิเตอร์เพลงซัมเลิฟด้วย แล้วคือชวนให้เราเต้นท่าซัมเลิฟแล้วเค้าอัดจ่ะ …. นี่ก็พากันเต้นให้ด้วยความยินดี จัดเต็ม ร้องเพลงให้พร้อม สับตะไคร้วนไป สับวนไป หลายรอบมาก คือตลกเค้าวนมาแล้วมาอีกหลายรอบอยู่นะ จนอะไรเข้าสิงก็ไม่รู้ …. เว้ยย เอาวะ ต่อแถวค่ะถ่อแถววว ชูชูเทรนกัน ….. (พอนึกย้อนไป คือชั้นทำอะไรลงป๊ายยยย) แต่มันเลิศตรงพอบอกทุกคนต่อแถวคือแถวมันเสร็จไวมากกกแล้วอย่างยาว 5555555+ คือทุกคนน่ารักอีกแล้วววว น้องหวานกับน้องหญิงบอกให้เราอยู่หัวละคือบับ …. ก็เกรงใจตากล้องเค้ารอ เอาก็เอาหัวก็หัว 5555+ พอใจพร้อม แรงมาก็ 1...2….3 ควงจ่ะ ควงไปปป (คลิปอยู่ในกลุ่มเฟส) มันควงเงียบๆอินี่ก็เลย ฟัน ฟัน วี ฮิท เดอะ สเตปๆ ……….. วีเลิฟ โอ๊ ! (โอ้แล้วโดดด้วย) โอ้ยย อิบ้าาาา 555555+ พอกลับมาดู เห้ยย มันเร็วไปแล้วจบไวมากกก 555 ได้ข่าวข้างหลังยังควงด้วยไม่ทัน นู๋ขอโต๊ดด ด้วยความตื่นเต้น ไม่ได้เตี้ยม ไม่ได้ซ้อมอะไรกันเลย เอาสดๆ เลยจ่ะ ณ ตอนนั้น ตากล้องที่มาถ่ายเราไม่ได้คิดว่าทีมงานนี่แหละ หลังเต้นชูชูเสร็จ … คือเค้าหัวเราะละยิ้มชอบใจอ่ะค่ะ เลยโคตรมันใจว่า มันใช่ละ เอาละ กล้องกล้องสตาฟ LDH ชัวร์ แล้วมันก็ใช้จริงๆค่ะ ใครที่เต้นซัมเลิฟ ได้ออกทวิตกะไอจีพี่สองกันทั่วหน้าทั่วตา อายยังไงก็ไม่ทันละ ส่งออกทั่วโลก แม่เกาะมีได้จดจำหน้าพวกนี้ไว้ 55555+ *นี่ยังโชคดีที่ชูชูไม่ไปออกด้วย โอยย แต่คิดว่าได้เอาไปให้กันดูแน่นวนค่ะพ่อแม่พี่น้องเอ้ยยย ถถถถถถ  *คลิปก็ไปดูในกลุ่มเฟสนะคะ :D*

ดึงสติกันกลับมาหลังจากอัดคลิปทำภารกิจที่นัดแนะกันเสร็จ ก็ถึงเวลาเข้าคอน ได้เข้าคอนกันเกือบทุ่มนึง ศลปที่ตั้งใจไปดูช่วงแรกคือพี่แสตมป์ …. โหง่ยยย น่ารักไงก็น่ารักงั้นแหละฮ๊าบบบพี่แตมป์หน่ะ

หลังจากพี่แตมป์ ศลป. ที่ตั้งใจมาดูหลังจากนี้คือน้องๆ AKB BNK น้องฟลาวและพี่สอง ซึ่งขึ้นช่วงหลังกันหมด นี่ด้วยเดินมาแต่เช้าละเดินตั้งแต่เช้า ปรากฎยืนไปประมาณ 2 ชั่วโมง ปวดหลังจ่าาา เลยได้ออกมาเดินเล่นกะหาที่นั่งเล่นพักใหญ่ๆ จนถึงใกล้ๆน้องฟลาว คือ Slot Matchine ขึ้น ปรากฎฝนตกค่ะ ตกหนักพอสมควรละก็ซาลง …. จนมาถึงน้องฟลาวขึ้นคือด้วยครอบครัวเดียวกัน กรี๊ดไปค่ะ กรี๊ดไปปปป แรกแรกพี่โอตะ (ทางฝั่งซ้าย) เริ่มเชียร์เอ้ยๆ ๆ ๆ ๆ กันละ เสียงดังพอควร ตอนที่ทีเซอร์เริ่มขึ้นเราก็เลยตะโกนขึ้นว่า ฟลาวเวอร์ ฟลาวเวอร์ พี่โอตะกะคนที่รอบๆเลยช่วยตะโกนกัน ซึ่งมันดังม๊ากกกกกก คือมันดีม๊ากกกกกกกกก เราแอบเห็นตอนน้องๆจะออกมายืนบล็อตน้องยิ้มด้วย เห็นชัดสุดคือวัชชี่ น้องยิ้มเขินนน ยิ้มน่ารัก ยิ้มมีความสุขขข เพลงแรกฝนยังไม่แรง แต่เริ่มมีลมมา พอฮุคปิดเพลงแรกมาละค่ะ ฝนและฟ้าแรงขึ้นแรงขึ้น ฟ้าก็ทั้งร้องทั้งแล้บทั้งผ่า เพลงโมโนโครมขึ้น น้องก็เดินผ่าฝนออกมา ไม่ต้องถามว่าเสียงเชียร์ดังแค่ไหน คือทางนี้ก็กรี๊ดไม่ยั้งเหมือนกัน มันสวยมากกก มันเท่มากกกกกกก เสียงเชียร์ตามจังหวะเพลงแล้วก็ดังขึ้นความแรงของท่าน้อง ยิ่งฝนแรงน้องยิ้งเต้นแรง ยิ่งเสียงเชียร์ดัง รอบๆเราเป็นโอตะ คือมันดังมากกกก จนกลัว 555+ แต่มันสนุกมากจริงๆ เราเห็นน้องๆยิ้มแทบจะตลอดทั้งเพลง แล้วน้องยิ้มมีความสุขมากกก ยิ้มจนตาหยีตาปิด เต้นไปยิ้มไป เชียร์เชียร์ก็ดังขึ้นๆ มานามิที่ตอนแรกเราเข้าใจว่าน้องหน้าดุหน้านิ่ง น้องก็ยิ้มจนเราขอเทเมนให้มานามิจังไปแล้ววว :D แล้วจนจบเพลงเสียงเชียร์ก็ยังดังอยู่ ดังจนชูกะจังที่อยู่ขอบเวทียิ้ม โบกมือให้แล้วตอนหัวกลับไปไม่ได้ระวัง พลาดตกเวทีไป ซึ่งตอนนั้นคือต่อหน้าเราเลยคือเหตุการณ์มันไวมากจนเรามองไม่ทัน คือมองไปอีกทีคือชูกะหายไปไหน … พอรู้ว่าชูกะจังตกลงไปคือทุกคนร้องออกมาดังมาก แล้วเวทีมันค่อนข้างสูง ข้างล่างก็ไม่รู้ว่ามีอะไรบ้าง ใจหายไปพักใหญ่ๆเลยกลัวน้องเป็นอะไร ยิ่งมาตกใจอีกว่าอีกฝั่งคือมิโอะก็ตกด้วยเหมือนกัน แต่หลังจากนั้นทีมงานก็มาแจ้งว่าน้องทั้ง 2 คนปลอดภัย ก็โอเค โล่งอกมากๆค่ะ T^T หลังจากเกิดอุบัติเหตุทางทีมงานเลยประกาศหยุดการแสดงชั่วคราว เพราะฝนยังตกแรง งานหยุดไปเกือบชั่วโมง กลับมาฝนยังตกรินน้อยๆ แต่ก็เริ่มงานกลับมาด้วย AKB48 กับ BNK48 คือเราชอบลิสต์เพลงน้องๆครั้งนี้ม๊ากกกกกกกกกกกกกกก นี่ไปยืนอยู่ข้างหลัง รอไรคะ เต้นตามน้องสิคะะ สนุกมากกกกกกก เต้นลืมเปียกกันไปข้าง ว่าแล้วก็อยากเต้นอีกก เห็นแล้วภูมิใจกับสายเจเรา ขอให้น้องๆ BNK48 เติมโตต่อไปนะ รอสนับสนุนนน และรออีก 2 วง ก็เป็นพี่สองของเราาแล้ววว ช่วงที่เรนเต้นเราก็เริ่มสอดๆแทรกๆเข้าไปละ พอเรนเต้นเสร็จเอาละด้วยความที่ยังเหลืออีกอย่างที่อยากทำคืออยากไปกางป้ายผ้าที่ทุกคนทำ ไปให้พี่เค้าเห็น มุดเลยค่ะ มุดดดด 5555+ คือต้องได้ขออนุญาตคนที่อยู่ข้างหน้าแล้วก็โอตะที่อยู่ตรงนั้นว่า ขออนุญาตนะคะ ขอทางหน่อยนะคะ ขอเอาป้ายไปแขวนด้านหน้าหน่อยค่ะ ด้วยความเตี้ย เลยโชคดีหน่อยที่ทุกคนยอมให้ทาง ซึ่งจริงๆอาจจะมีบางคนแอบด่า 55+ ซึ่งตอนนั้นใครที่อยู่แถวนั้นเราขอโทษมากๆจริงๆนะคะ แต่หวังว่าจะเข้าใจกัน ถถถ แล้วก็ไฟว์มุดจนไปอยู่ข้างหน้าได้ แล้วก็ให้คนใกล้ๆซึ่งก็ไม่รู้จักแล้วก็ไม่มั่นใจว่าแฟนพี่สองป่าว ช่วยจับผ้าให้ค่ะ ขอบคุณมากๆนะคะ แล้วพี่สองก็เริ่มเปิดงานซึ่งตอนนั้นผ้าก็จับ แต่จะให้อยู่นิ่ง ไม่ด้ายยย โดดดดสิคะ โดดดดด ทั้งหวีดทั้งโดดทั้งร้องทั้งกรี๊ด เอาให้คุ้มเอาให้สุด แต่ลิสต์เพลงพี่เค้าก็ได้ใจมากจริงๆค่ะ เพลงโดดทั้งน้านนนนน มันส์สุดดดดด ฝนตกก็ตกไปค่ะ ติ่งจะโดด ติ่งจะเหวี่ยงงง แขนก็กระแทกเหล็กกั้นข้างหน้าวนไป เพราะไม่สามารถขยับไปไหนได้อีกเพราะไม่งั้นจะไปฟาดเค้าค่ะ 555555+ ไม่รู้ว่าพี่สองเห็นไม๊ แต่คิดว่าเห็นแน่นอน มีได้ออกทีวีแวปๆ และมีกล้องปริศนากล้องหนึ่งหันเลนส์มาทางป้ายเราจ้าา ซึ่งก็ … มโนไปละกันว่าสตาร์ฟ LDH ไป เพราะเค้าเป็นคนที่อยู่วงในคนเดียวแล้วแต่ตัวไม่เหมือนใคร ถถถ อย่าถามว่าหวีดและเหวี่ยงสุดแค่ไหน สุดติ่งกระดิ่งแมว สุดแรงชีวิตที่มี (ถ้าไม่โดนอิเหล็กกั้นขวางไว้นะ ถถถถ) และมาถึงสุดท้ายที่พี่โชประกาศว่า Last Song …. ลาส ลาส ลาส ลาส ชูชูเทรนนนนน อหหหหหหหหหห แล้วอินโทรขึ้น พี่วิ่งไปต่อแถว อินี่บ่นกับตัวเอง เห้ยย ไปต่อแถวกันน ไปต่อแถววว น้ำตาก็ไหลออกมาไม่รู้ตัวเลย ดีใจมากกกกกกก ดีใจสุดๆ มันคือเพลงชาติ เราได้ร้องเพลงชาติค่าย สนุกกับเพลงชาติไปกับพี่เค้า ที่นี่ ที่ไทยแลนด์ ที่ราชอาณาจักรไทย ทั้งแหกปาก น้ำตาก็ไหล ฝนก็ตก เต้นก็จะเต้น ร้องก็จะร้อง เหล็กก็เหล็กวะ แขนก็กระแทกวนไปแบบนั้น ปลื้มปริ่มจนไม่รู้จะพูดออกมาแบบไหนดี เสียงร้องเชียร์เชียร์จากแฟนๆรอบๆก็ดังไปหมด ดีใจ สุขใจ พี่ๆยิ้ม พี่ๆมีความสุข ที่เหนื่อยมาทั้งวันคือมันหายไปตรงนี้ มันคือวงปิดงานที่คุ้มค่าการรอคอย คุ้มค่าของการมาราชอาณาจักรไทยของพี่เค้า ปิดงานได้อย่างสวยงาม โคตรรักบ้านนี้ ไม่เมนพี่สองที่สุด แต่ครั้งนี้พี่สองได้ใจทุกคนไปเต็มๆ รวมถึงเค้าด้วยยย >_<

แต่ภารกิจติ่งของเรายังไม่หมด !!! ยังเหลือภารกิจไปส่งพี่สองและน้องฟลาวที่สนามบิน หลังเลิกงานกลับถึงห้องตอนตี 1 กว่า ชำระร่างกาย งีบไป 1 ยก (เกือบไม่ตื่น 555+) แล้วก็ไปลุยกันต่อเช้าวันที่ 4 ที่สนามบินสุวรรณภูมิ ถึงสุวรรณภูมิประมาณตี 5 เกือบ 6 โมงเช้า ประมาณ 7 โมงน้องฟลาวเวอร์มาที่สนามบินกันก่อน มาถึงก็รวมตัวช่วยกันกางป้ายรับน้องกัน น้องเดินเข้ามาเห็นโบกมือให้แล้วยิ้มใหญ่ นนจังมาเห็นคนแรกยิมมาแต่ไกลเลย ต่อมาก็เห็นมิโอะจังกะชูกะ 2 คนที่อยากเจอที่สุด น้องเดินได้ปกติ ทักทายยิ้มสดใส แค่นี้ก็หายห่วงแล้วว พอทุกคนมาครบ การ์ดพาหยุดดูป้ายไฟล์ทซักพัก แล้วก็พาน้องเดินไปทาง Roll A ของการบินไทย และซักพักใหญ่ๆ ก็พาน้องเดินกลับมาเพื่อไปทาง Roll ตรงข้าม สรุปคือพาเค้าไปผิดจ้าาา น้องเลยต้องได้เดินชมสนามบินเล่นกันไป 555+ แต่น้องยิ้มแล้วทักทายแฟนๆที่มาส่งกันตลอดทาง ไว้กลับมากันอีกนะเด็กๆ ^_^ พอน้องฟลาว์ไปเช็คอินกันซักพัก พี่สองก็ตามมาติดๆ ประมาณ 7 โมงกว่าๆได้ นี่ก็ตั้งทัพกันจุดเดิม นำเสนอป้ายเหมือนเดิมและพี่เห็น ชัดสุดพี่โชค่ะ ยิ้มแล้วชี้มาด้วย เขิน 555+ พี่เดินผ่านไป พี่แอน น้องหวาน(แคส) ก็มาช่วยพับป้าย เพราะเราต้องเอาไปให้พี่เค้าค่ะ ลนลานวนไป กะว่าจะให้ก่อนเช็คอิน แต่ก็ไม่ทันซะ โดนกันออก สุดท้ายหวานจับมือกันน้องหวาน (Tastuki) อ้อมไปตรงฝั่งประตูเข้าเกท นี่จับมือกันแน่นมากก 555+ ได้สติแปปๆ เพิ่งนึกได้ว่าเคนจิซังหายไป เพราะตั้งใจว่าจะเอาป้ายผ้าให้พี่เค้า สุดท้ายตัดสินใจ อากิระซังนี่แหล๊ะะ รอกันไปพักใหญ่ๆ พี่เค้าก็เดินมา หวานช่วยจู่โจม(?)ยื่นให้อากิระซังแล้วอากิระซังก็รับเองกับมือไป ทางนี้หลบเสาจ้าา 555+ หลบทำไม ต้องขอบคุณหวานแรง ถ้าไม่ได้หวานคงจะไม่เต็มไปด้วยความรู้สึกอยากให้พี่เค้าจริงๆ 😁 เป็นอันสำเร็จภารกิจติ่งทุกอย่างที่แพลนเอาไว้ ถึงแม้จะไม่ได้อะไรจากพี่โชเลยก็ตาม แต่ไม่เป็นไรร ภารกิจสูงสุดคือ ให้น้องฟลาวเวอร์เห็นป้ายผ้าและเอาป้ายผ้าที่ทุกคนทำ มอบให้พี่สองเป็นตัวแทน มันสำเร็จจจจแล้ววว 😍😍😍 🎊 🎉🎊 🎉🎊 🎉

หลังจากชุมนุมส่งพี่สองที่หน้าประตูขาออก เราก็พากันเดินออกมา ถ่ายรูปเป็นที่ระทึกกันเสร็จ พี่การ์ดคนหนึ่งก็เข้ามาขอดูรูปศิลปินแล้วก็ถามถึงศิลปินของเรา พี่ๆน้องๆก็อธิบายไป พี่การ์ดบอกประมาณว่าศิลปินเราใจดี อยากให้ความเป็นกันเองกับแฟนๆมากที่สุด ฟังแล้วก็จะลอย 😁 เลยพากันหยอดถามการ์ดไป แล้วพวกหนูน่ารักรึเปล่าคะ พี่การ์ดถึงกับนิ่งไปเลยทีเดียว 😂😂😂

ภารกิจติ่งครั้งนี้ถึงแม้จะทรหด เหนื่อย แล้วบางทีมีเรื่องให้หงุดหงิดบ้าง (เกี่ยวกับการจัดงาน) แต่มันก็สำเร็จจจจไปได้ด้วยดี ทุกอย่างที่ LDH Thai Fam ร่วมด้วยช่วยกันในวันนั้นมันส่งถึงพี่สองน้องฟลาวเวอร์ *และบ้าน LDH* ไปหมดแล้ว เพราะทุกคนโปรเจคทุกอย่างถึงสำเร็จ เพราะทุกคนพี่สองและน้องฟลาวเวอร์ได้รับความสุขและความประทับใจจากพวกเรากลับไป ไม่รู้จะขอบคุณยังไงให้เท่ากับความตั้งใจของทุกคน ขอบคุณทุกคนจังเลยยยยยย ขอบคุณมากๆนะคะ 🙏🙏🙏🙏😍 😘😍 😘😍 😘

และสำคัญที่ขาดไม่ได้ ขอบคุณทีมงาน ขอบคุณผู้จัดที่ให้เกียรติเชิญศิลปินฝั่งสายเจ ซึ่งมีแต่วงใหญ่ๆมาให้พวกเราแฟนสายเจได้มีความสุขและได้แสดงพลังกันอีกครั้ง โดยเฉพาะบ้าน LDH ที่ไม่คาดหวังเลยว่าเค้าจะมาไทยกัน มันทำให้ความฝันของเราและหลายๆคนที่รอคอยนั้นเป็นจริง ขอบคุณมากๆนะคะ ขอบคุณผู้จัดการขอบคุณทีมงานฝั่ง LDH ที่ให้ศิลปินมาแสดงที่บ้านเรา ขอบคุณที่ถ่ายรูป ขอบคุณที่ถ่ายวิดิโอพวกเรา *ไปแฉ* 555+ ขอบคุณที่รับความรักของแฟนๆไทย ขอบคุณศิลปินที่น่ารัก ขอบคุณที่เอาใจใส่พวกเรา ขอบคุณสำหรับการแสดงที่สุดยอด ขอบคุณที่รักประเทศไทย กลับมาอีกนะ พวกเรารอต้อนรับเสมอ 💖

หลังจากนี้ความหวังมันเริ่มกลับมาอีกครั้งว่าสายเจและเหล่าเมนของเราทั้งหลายจะเริ่มส่งออกมาที่บ้านเรามากขึ้น เมื่อถึงวันนั้น ไว้พวกเรามาพบกันใหม่เนอะ อย่างพี่นุ่นพูด เอาให้แกรนด์กว่าเดิม เชื่อว่า LDH Thai Fam จะทำให้มันแกรนด์ได้แน่นอน 😁😁😁

***เรื่องจะบ่นและเผาแหลก***

1. หลังประกาศผล Meet & Greet ตอนแรกแจ้งว่าเป็นมีตตอนกลางคืน แต่มีการเปลี่ยนแปลงงานมาเป็น 12.00 น. ทำให้เราต้องซื้อตั๋วเครื่องบินใหม่แล้วเทตั๋วเครื่องบินอันเดิมไป T^T แถมแผนที่จะทำทุกอย่าง แผนนัดน้องไปห้องพัก แผนนัดเขียนป้ายผ้าก่อนแล้วค่อยเอาไปให้ตอนมีต เราได้เทหมดทุกนัด คือโคตรเสียความรู้สึก เราเข้าใจว่าทางญี่ปุ่นขอมาเอง แต่ไม่ใช่เพราะทีมงานไม่เตรียมการและไม่วางแผนก่อนรึเปล่า ไม่จัดการเรื่องเวลาให้เรียบร้อยก่อนค่อยประกาศเวลา นี่เล่นประกาศแล้วก็มาเปลี่ยนก่อนงานแค่ 1 วัน *ยังดีนะไม่แจ้งซะตอนเช้า เลยทำให้ต้องมาทำอะไรฉุกละหุก ฉุกเฉินแบบนี้
2. พอมาถึงวันงาน Meet & Greet สิ่งที่คิดไว้ไม่เป็นเหมือนที่คิดไว้ซักอย่าง เรื่องโปสเตอร์ตอนแรกประกาศในโพสว่าจะเป็นโปสเตอร์พร้อมลายเซ็น ปรากฎเป็นโปสเตอร์ว่างเปล่า และบอกว่าให้เราไปให้ศิลปินเซ็นเอง …. ปรี๊ดไป 5 วินาที โอเค เซนเองก็ได้ …. แต่พอถึงเวลามีตเป็นว่าเหมือนศิลปินไม่ทราบเลยว่า 10 ชีวิตที่ได้รางวัลมาเป็นบุคคลที่มา Meet กับพวกเขา *เมเนเค้าอาจจะลืมบอก อันนี้ไม่ว่ากัน แต่กลายเป็นว่า นึกว่ามีการจัดห้องจัดโต๊ะ จัดสถานที่ที่สามารถพบปะกันอย่างสะดวกสะบาย เป็นว่าเราต้องเรียกหาศิลปินเอง เข้าไปคุยเอง *ที่บริเวณทางเดิน และกลางโรงแรม* แล้วนี่โปสเตอร์จะให้เซ็นกันยังไงคะทีนี้ 555555+ เป็นว่าแต่ละคนได้เอาของที่ตัวเองเอามาให้เซ็นไป *คิดดูดิโปสเตอร์ไม่มีโต๊ะนั่งเซนจะเซนกันยังไง ใช้หลังเหรอ ถถถถถถถถ*
3. ในงานแจ้งว่าจะมีขาย Goods ปรากฎว่าไม่มี และไม่มีจุดรับของฝากศิลปินอย่างที่บอกเราไว้เลย
4. บอกแผนการรับฝนตก ว่ามีการแจกเสื้อกันฝน …. ตอนแรกนึว่าแจกตั้งแต่ตอนเข้างาน ปรากฎมาแจกกันในงานตอนที่ทุกคนเปียกกันไปหมดแล้ว …… แต่เราโชคดีที่เตรียมมาเอง เลยไม่เปียกมาก -*-
5. ทำเวทีได้แย่มาก ทำให้เกิดอุบัติเหตุ ที่น้องชูกะกับมิโอะตกเวที ……. จริงๆเวทีไม่ควรมีร่องแบบนั้นค่ะ ถ้าทำ ควรทำให้ใหญ่กว่านั้น และไม่รู้จะรีบปิดไฟไปไหน …. ใครมันจะเป็นเห็น โชคดีที่น้องทั้งสองคนไม่เป็นอะไรมาก ซึ่งตอนนี้โคตรโกรธทีมงาน!
6. หยุดแสดง …. โอเคเข้าใจว่าฝนตกหนัก …. แต่ที่หลบฝนแทบไม่มี
7. จบงาน มีแฟนยืนรอส่งศิลปิน แล้วจะให้พวกเราออกไปจากบริเวณนั้น บอกและพูดกันดีๆก็ได้ค่ะ -*-
8. และยังไม่รวมความผิดพลาดอีกล้านแปดก่อนหน้าวันงาน ทั้งประกาศชื่อศิลปิน ประกาศไฟลท์ศิลปิน ประกาศตารางงานผิด ไม่มีอะไรแน่นอนซักกะอย่าง

*ที่บ่นและคอมเม้นคือเรื่องที่ไม่โอเคที่เจอในงาน ถ้าทีมงานมาอ่านเราไม่ได้โพสด่าเพราะสนุกปาก นะคะ แต่เราอยากให้อยากให้มีการนำไปปรับปรุงในอนาคต เพราะที่มันผ่านไปแล้วก้ได้แค่บ่นไปค่ะ มันย้อนกลับไปไม่ได้ละ จบเรื่องไม่ดีไว้ตรงนี้ เก็บความทรงจำดีๆไว้กันดีกว่า 😝

ขอบคุณที่อ่านความเวิ่นวือจำนวน 6 หน้ากระดาษ A4 มาจนถึงตรงนี้

💖 💖 💖 LDH THAI FAM 💖 💖 💖

💃 🕺💃 🕺ไว้พบกันใหม่เมื่อเมนต้องการ เย๊ 💃 🕺💃 🕺💃 🕺